بازدید: 208 نویسنده: Wenshu زمان انتشار: 2023-11-04 منبع: سایت
در بیشتر تاریخ بشر، شنا برای لذت بردن در حالی که برهنه بود انجام می شد. (شنای غیرتفریحی با هر لباسی که هنگام افتادن در آن پوشیده بودید انجام می شد، زیرا غرق شدگی را شکست داد.)
لباس شنای هدفمند در اصل به عنوان لباس اول و در درجه اول کاربردی-دوم به عنوان لباس شنا عمل می کرد. لباس شنای اولیه شامل دامنهای بلندی بود که برای جلوگیری از بالا آمدن آنها در آب و از پشم بافتنی در لبههای آن وزن میکردند.
هنگامی که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به دلیل قانون و سنت، برای مردان و زنان در معرض دید عموم قرار نداشت، کت و شلوارها در تنگ ترین حالت خود بودند. لباس های یک تکه با پاها و آستین های تراشیده محبوب بودند.
مردان در دهههای 1950 و 1960 گردهماییهایی را برگزار کردند و خواستار آزادی پوشیدن لباس نشدند. قبل از اینکه قوانین در نهایت تغییر کند، بسیاری از مردم استنادهای فحاشی عمومی دریافت کردند. (زنان در حال حاضر درگیر مبارزه بسیار مشابهی هستند.)
بعد از آن لباسهای شنا بیشتر بر روی عملکرد تمرکز کردند تا فروتنی.
مایوهای مدرن را می توان هم برای اهداف زیبایی شناختی و هم برای اهداف کاربردی استفاده کرد. بیشتر مردم هر دو را هدف قرار می دهند. لباس های شنا اغلب بر اساس طول و گشاد بودنشان طبقه بندی می شوند.
در آمریکای شمالی، تنه ها محبوب ترین نوع هستند لباس شنا مردانه . آنها شبیه شورت هایی هستند که به عنوان لباس در خشکی استفاده می شوند، اما از پارچه های سبک وزن و سریع خشک شونده (اغلب نایلون یا پلی استر) ساخته شده اند و دارای آستری داخلی هستند که فرمت بیشتری دارد. آنهایی که بلندتر هستند و از زانو امتداد دارند اغلب به عنوان شورت تخته ای شناخته می شوند.
اصطلاح علامت تجاری 'speedos' که مدتی است رایج شده است، اغلب برای اشاره به تنه شنا استفاده می شود. آنها مایوهایی با ران با جلوی V شکل هستند که محکم و بدن را در آغوش میگیرند. آستر داخلی به طور کلی در شورت شنای تفریحی وجود دارد.
شورت چهارگوش که بدن را در آغوش می گیرد، از کمر تا بالای ران پوشنده را در بر می گیرد. درست روی ران، سوراخهای ساق پا ظاهری جعبهای ایجاد میکنند که کمی کمتر از شورت شنای زاویهدار در معرض دید قرار میگیرد.
شناگران رقابتکننده و سایر ورزشکاران ورزشهای آبی از لباسهای پارازیتآمیز، کت و شلوارهای تنگ تا روی زانو، برای کاهش کشش استفاده میکنند. با این حال، آنها فاقد فاق بالشتکی و صندلی شورت دوچرخه سواری هستند.
شورت های کوچک به نام تانگ ها برای نشان دادن باسن ساخته شده اند. در بسیاری از فرهنگها، مانند فوندوشی ژاپنی، لباسهای شنا به سبک تانگ معمولاً توسط مردان پوشیده میشود، اما در جامعه مدرن غربی، شلوارهای شلواری بیشتر به زنان فروخته میشوند. با این حال، مردان ممکن است آنها را بپوشند و می پوشند.
اگر کسی آماده شکار برای مدتی باشد، تقریباً هر رنگ یا الگوی ممکن است برای همه سبکهای فوقالذکر یافت شود. آبی سرمه ای یکدست، راه راه آبی و سفید، طرح های گلدار، و چاپ های الهام گرفته از هاوایی نمونه هایی از رنگ ها و الگوهای سنتی برای مردان هستند.